14 Şubat için sevgi değerlere ithaf olunur...

Güzel insanlar;

Liseye başladığım yıldı; Lüleburgaz'da...genç kız olma yolundaki geçiş duygularımın da dengemi ikileme sokan zamanlarıydı. Artık arkadaşlık önermeleri alıyordum delikanlılardan. Gelişen bedenime karşın çocukluktan kopamayan ruhumdan ötürü alay ederek karşılıyordum. Zaten arkadaş değil miydik!...Belki de benden  önce geliştiklerinden olacak; üst sınıf ablalarımın kimi uyarmalarıyla bir şeylere ayrımsal bakmayı öğreniyordum. Bu dürtüler bir önermeye onay verdirdi sonunda. Ama salt duygulardı yaşanan  ve olmuştu olanlar...ilk aşk yapışmıştı yakama. Her şey tertemiz, her şey bendi, ben gibiydi. Yalnızca okul içi bakışıp konuşmaların esnekliğini duyumsadığımda ilk acı da düşmüştü yüreğime. Aldatılıyor muydum?...Bu kaygı sarınca yüreğimi, kemirdikçe beynimi unutuvermiştim gerçek dünyayı. Edebiyat dersimize denk gelmişti. Öğretmenimiz Selâmi Şaşmaz torunu olan bir büyüğümüzdü. En küçük çocuğu Arif de derslik arkadaşımızdı. Ah haşarı Arif!...Her seferinde öğretmenden sonra girerdi de içeri ve hâlâ yemeyi bitiremediği poğaçasıyla, azarlardı babası öğretmenimiz "Ne biçim baban var senin? Hiç terbiye verememiş!..." Diyerek sınıfça güldürürdü hepimizi. Gerçek bir aileydik aslında altmış kişilik.

En ön cam kenarı sırada Lüleburgazlı Emel'le oturuyordum. Önceki sözünü ettiğim can arkadaşım komşu kızı Babaeskili Emel başka sıradaydı sanırım. Lüleburgazlı Emel o dünya güzeli gri/mavi gözleriyle çok güzel bakışlar salan bir güzellikti. Demek tüm Emel'ler güzel oluyormuş.Ben sıramda oturuyor görünsem de usum bambaşka dünyalardaydı ve giderek sulara gömülüyordum. Akan yaşlarım sınıfdaşlarımı da ıslatmaya başlamıştı. Öğretmenimiz ders işlemeyi bırakmış nedenini öğrenmeye çabalıyordu. Herkes mendil yetiştirme gayretindeydi bir bir, sellerimi kurutma azmiyle. Ozaman kâğıt mendiller yoktu...Barajım taşmıştı engellenemez halde. Çünkü inancım sarsılmış aldatılmıştım; karşılıklı sandığım bir sevgiyle...sonuç tatlıya bağlanmıştı öğretmen baba sınıfdaş kardeşlerimle bir gün yine de hüsranla sonuçlansa da. Güzeldi ilk aşk ve tabi yaşattıkları. Bir güzel ilginç yanı da yıllar sonra aldığım duyumla olmuştu. İkimiz de aynı yıl, aynı tarihte evlenmiştik aynı adlardaki insanlarla; onun eşi Hülya, benimki Metin.

O ilk aşkı yaşarken ardımda koşan yüz vermediğim bir başka genç ısrarcı önermelerini gönderiyordu yine. Bu kez deneyimliydim(!) Karşılığını peşinatlı vermiştim. Benimle "Hayat Arkadaşı" olacaksa kabul edebilecektim. Çünkü elime değecek insan ömür boyu eşim olmalıydı. Çok etkilenmiş... Zaten dört yaş büyüktü benden ve böyle yaşlı(!) çok öğrenci vardı okulumuzda. Kısacası ilk evlilik önermesini de bir Lüleburgazlıdan almıştım o yıl ama yazgımız yokmuş. Şimdilerde çoktan toprağa karıştı soy adı gibi. Yirmi yıl oldu öldüğünü öğreneli. Bana sarmalanmayı yaşatmıştı. Babamın ölümüyle memlekete göç ettiğimizde ardımı bırakmayan vefa(yı)sını yaşatmıştı. Ne mutlu ki onun güzelliğini hâlâ oralarda yaşatan iki oğlu var bugün.

Yıllar yıllar sonraydı Çorlu'ya gidebildiğim. İşim gereği neden yaratmıştım. Aynı zamanda askeri hastaneyi izleyip babamı yaşayacaktım son bıraktığımız yerden...Evinde öğrenmek isteyenler için yabancı dil seti pazarlıyordum. Anadolumuzun bir çok yerinde uğradığım öğretmen lokalleri beni üzmüştü. Tavla oynamayı sürdüren selâmsız tavırlarına yüksek sesle tepki vermiştim. Çorlu'da ise Hastane karşısında ayrımsayıp da ilk girdiğim mekân Ticaret Odası Lokalinde insanca karşılanmıştım. Medenice oturtup önce çay sunmuşlar sonra da saygıyla derdimi dinlemişlerdi. Onlara buradan -aynı saygıyla- teşekkürlerimi iletiyorum.Ve 2000li yılların başlarıydı Edirne'ye gidişim. Yakın arkadaşım B.(Bizim) Sadık Albayrak'la; ona düzenlenen etkinlik için. Sadık'ın aracında dört kişiydik.Meclis büyükleri gibi karşılanıp ağırlanmıştık. Gece de konuk edilmiştik bir evde ve tek bir aile gibi herkes aynı odada yerlerde...bense ağır konuk olarak mutfaktaki divanda. Birlikte hazırlanıp içilen çorba, sabah kahvaltısındaki çay kadar sıcacıktı dostluklar.Daha sonra da gittim Çorlu'ya. Beraberimde -şimdi rahmetli- can arkadaşım Mustafa Suphi İleri ve Emin Karaca'yla...Tabipler Odasının düzenlediği kitap şenliğine konuk yazarlar olarak çağrılmıştık. İstanbul yönünden girerken solda inşa edilmiş bir büyük Plâzaydı etkinlik yeri. Ağır konuk ise değerli şairimiz Ataol Behramoğlu'ydu. O da Çerkezköylü'dür. Eşi adaşımla dünya güzeli zarif insandır. Şairliği kadar büyüktür kişiliği de...Ağırlandığımız günler içinde renk katması istenen Demirtaş Ceyhun da renklendirmişti bir günümüzü sıcak ve mütevazı sohbetleriyle. Kitap stantlarının yapıldığı alt salondaydık imza için. Emin'le benim kitaplarımız aynı stantda yer aldığından orada görevli öğrenci gençler ana-baba gibi bellemişlerdi bizi. Sevgili adaşım Hülya Ercan ve hemşehri çocuğu Zonguldaklı Umut Adıgüzel...imza masamızı da özenle süslemişlerdi nikâh masası gibi...çok keyifliydi her şey. Gelen konukları yine doktorlar pay etmişti evlerinde konaklatmak üzre. Emin'le beni de değerli doktor Ekrem Yüce ağırlamıştı. Sıcacıktı Ekrem kardeşim. İçtendi. Gerçek bir Anadolu insanıydı. Hâlâ var olan değerlerimizin inatçı duruşuydu... 

Ben AŞKa aşık biriyim. İNSANları seviyorum. SEVMEyi seviyorum. Güzel olan ödüllendirilmeli sevgiyle yaşatılarak. Hepinize aşığım. Hepinizi seviyorum çıkınımdakilerin el verebildiği ölçüde...

Güzellikler(iniz) hiç solmasın değerli güzeller(imiz).

Yasal uyarı: Kirklarelim.net'e ait olan haber ve yazılar kaynak gösterilmeden kullanılamaz... 

EKLER : Fotoğraf_

Bookmark with:

              

Yorumlar (4)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

...
Yazan Kirklarelim.Net, Şubat 15, 2009

Kirklarelim.Net Ailesi olarak Değerli Yazarımız Hülya Tozlu Hanfendi nin Yeni Yaşını kutluyoruz... İyi ki doğdunuz iyi ki varsınız ve iyi ki de bizim ailemizin içinde yer alıyorsunuz... Sevgi ve Saygılarımızla...

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +4

...
Yazan admin, Şubat 15, 2009

Doğum gününüzü kutlar, sağlık ve mutluluk dolu nice seneler dilerim

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +3

...
Yazan HlyTozlu, Şubat 16, 2009

Bugün gerçekten çok mutlu geçti. Salt yazışmalarla tanışmanın değerli yüzünü yaşattınız bana. Tüm sayfa dostlarına çok teşekkür ediyorum; iyi ki doğurmuşlar beni değerli Cahide KARAMADEN ve Mustafa TOZLU; cennete tşk. iletim gitsin yine sizler kanalıyla.
Umarım uzun yıllar pek çok kutlamaları yaşarız.

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +1

...
Yazan hakan bektaş, Mart 11, 2011

bütün yazıların insana huzur veriyor hülya hanım

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +1

Adınız

Email

Yorum

eksi not | artı not

Bu yoruma abone ol (Sadece kayıtlı kullanıcılar için)

Okudum ve kabul ediyorum Yorum gönderim kuralları.

Yorum Ekleyin