| BİR ÖYKÜM VAR ANLATACAK |
 |
 |
 |
| Hülya Tozlu tarafından yazıldı | |
| Salı, 16 Aralık 2008 15:49 | |
|
Rahmetli babamın Babaeski'ye atanmasıyla -o zaman orada lise olmadığı için- Lüleburgaz'a uzanan yolum. İlk kez uygulanan ülke genelindeki lise giriş sınavını kazanarak başlamıştım. Yıl 1966-1967. İki yılımız geçti Babaeski'de. Daha bir yıl kalma şansımız ve oradan da babacığımın emeklilik talebiyle yakın kent İstanbul'a yerleşme plânlarımız gerçekleşseydi kopamazdım bunca yıl o güzelliklerden. Okula başladığım ilk ayla okul içi kompozisyon-şiir yarışmasında üstün başarı sağlamam edebiyat öğretmenim Selami Şaşmaz'ın göz bebeği olmamı sağlamıştı. Ama derslikteki tek zayıfsız ve iftiharlık öğrenci olmam da fen dersleri öğretmenlerimizin ortak paydada seçkisi bir öğrenci olarak -yine ilk kez başlatılan- TÜBİTAK sınavlarına gönderilmem gururunu yaşatmıştı. Yaşamımca en can arkadaşım Babaeski'de komşu kızı ve okulda sıra arkadaşım Emel olmuştu. İlk aşkı ve ilk aşk acısını da yine o sıralarda tatmıştım. Okula komşu kasabalardan gelirdik pek çoğumuz. Bu yüzden de bir veli öğretmen atardık kendimize. Ben de çok sevdiğim resim dersi öğretmenim değerli Ali Sami ARI'ya yüklemiştim sorumluluğumu. Burnumda tütüyor ellerine boynuna sarılabilmek. Sene sonu aldığım ikinci iftihar belgemi babama iletmeden önce not yazmış;" Mustafa Bey, kızınızla iftihar ediyoruz." Diye ama aynı anda babamın öldüğü haberiyle de yazdığını gözyaşlarıyla ıslatarak...Babacığım Çorlu Askeri Hastanesinde şehit gitmişti...ve biz de -şimdi rahmete eren- ikinci üvey annemin isteğiyle memleket Giresun'a göç etmiştik iki kız kardeşimle... Lüleburgaz Lisesinin önemli değerlerinden biyoloji-kimya öğretmenşimiz Zeliha Hanımdı. O, tanımı yetersiz bir ihtişamlı İNSANdı ve ben Tanrı olsam onun gibileri ölümsüzlükle ödüllendiririm. Sanırım yitirdiğimiz duyumu aldığım sıralar tek oğlu (bizden bir sınıf öndeki) Ahmet ANAP'tan Belediye Başkanıymış. Bugün, bir yazar olarak tüm söyleşilerimde bu değerli öğretmenlerimden söz ederek örnekler, onlara olan şükranlarımı övünçle -beni nasıl katladıkları anlamında- anlatırım. Trakya yurdumuzun gerçekten "Avrupa"sı...gerçekten "Avrupalı" zihniyete sahip insanların bölgesi. Edirne'yi; o tarihi zenginliklerini de velim Resim Öğretmenim Ali Sami ARI'yla gezip tanımıştım. Trakyalı Kırklarelili güzel insan(larım)...hepinizi çok seviyorum. Bookmark with:
Favorilere Ekle
Sık Kullanılanlar
E-posta ile Bildir
Okunma: 2437 Yorumlar (4)
  Yazan DOGAN GUNES, Aralık 17, 2008
Eğitim sistemimizin daha iyi olduğu zamanlarda, idealist öğretmenlerin yetiştirdiği öğrencilerden olma şansına erişmek isterdik biz de inanın... İnsanların daha bozulmadığı, degerlerinin kişilikleriyle ölçüldüğü, para mülkten ziyade onur şeref haysiyetin ön planda tutulduğu o yıllarda yaşamak... Gelecek yazılarınızda da o yıllardaki toplum hayatından ve şimdi pek göremediğimiz samimi, gerçek dostluklardan, komşuluk ilişkilerinden ve o zaman yaşanan gerçek sevgi-aşklardan bahsetmeniz yerinde olacaktır... Belki şuan toplumun geldiği noktayı biz gençler daha iyi bir şekilde idrak edebiliriz...
Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
Oylar: +2
Yazan htozlu, Aralık 18, 2008
Sevgili Doğan Güneş...adınız umudu çağrıştırıyor ama inanın yaşadığım güzelliklerin sizlere düş gelmesi gerçeği içimi kanatıyor ve kuşkusuz aynı duyarlılıkla duyumsayabiliyorum beklentilerinizi...amacım bu olacak. İlginize tşk.ediyorum.
Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
Oylar: +3
Yazan Gültenn, Aralık 18, 2008
bence bukadar karamsar ollmamalı günümüzdede öğrencilerinin üzerine titreyen öretmenler varr günümüzde herşey para maddiyat gibi gözüksede öreticiler eskisi gibi bilgili gözükmesede iyi öreticiler mevcut yazarın yaşadı yıllar öleymiş ama biz yine ileride bu günlerimize dönüp baktımızda bu günlerde olsaydık demiyecez bence çünkü ilerisi daha iyi olacak benim umudum var
Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
Oylar: +1
Yazan htozlu, Aralık 19, 2008
İşte benim gencim...kesinlikle böyle tabi sevgili Gülten...günümüz de ileride aynı lezzetle anılacak; bunlar bizim varolan değerlerimiz ve güzellik şükranla anımsamakta...
Okul söyleşilerimde ve tabi diğerlerinde çok sorulan bir sorudur bana; günümüz gençliği üzerine düşüncelerim ve hep aynı olur verdiğim yanıt..."Bugünün genci bize göre çok daha hazımlı. Onlardan çok umutluyum." Yanıtı(m). Yeni buluşmalarda el ele... Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
Oylar: +3
Yorum Yazın
|
|
| Son Güncelleme: Perşembe, 12 Ağustos 2010 11:35 |
Şarktan garba bir yolculuktu bilinmezlere gidişim. Orta Okul bitmiş liseye başlayacaktım. 
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz