DOĞMAYA UMUT                                             

- Lüleburgaz Lisesi'nden değerli arkadaşım Jinekolog Tarık ALTINOK için -

Bir canım ben; candan içeri. Kozam;  sarmalayan ılık bir mağma. Sıcak ve yumuşak bir duvar. Zıplayıp tosladığımda lâstik top gibi karşılık veriyor. Tanımlayamadığım tek oyun arkadaşım.

Dış seslere kulak vermenin dışında yapacak bir işim yok; yeni yeni bir şeyler öğrenmekden başka. İstem dışı kulağıma gelenlerle besleniyorum tek öğrencili desliğimde. Göbeğimdeki hortumla ve kafama girenlerle büyüyorum. Çoğu zamanım uykuda geçiyor. Her gözümü açışımda değişmelerime tanıklık ediyorum. Dışarıdan gelen sesler "cenin" diye tanımlıyor. Yedi organım tamammış insan olma yolunda. Bir beden gelişiyor oluşumumla ama aslında algılarımla gelişip "insan adayı" olma yolundayım.Uykularımı bölen kimi kapımın çalınmaları, kimi hakkımdaki söylenceler ama asıl duyduklarım merakımı çoğaltmakta, günbegün.Dr.amcanın sesi "cenin" diyor. Yedi organım tamammış.

Genelde rahatım ama korktuğum da oluyor...kimileri depremlerden; annemin ani hareketlerinden ötürü, ya da panik hallerinden. Beşik alışkanlığım bu yüzden. Kimileri de yatağımın duvarlarınden gelen seslerle ürküyorum. Annem benim için "Söz dinliyor, uslu." dese de kendi söz dinlemiyor(muş).Yediklerine özen göstermesi gerekirmiş. Aksi halde barsakları kazan kaldırıyor "istemezuuuk" diyerek ve sesler kulaklarımda patlıyor.Sindirim feryatları karabasanlarım oluyor.
Ben geliştikçe cam açtırıyorlar her ay. Hastane kontrollarında "ultrason" diyorlar buna. Tek dertleri cinsiyetim. Kimse insan olmamı beklemiyor. Onlara göre ya kız ya da erkek olmalıyım. Kendi dünyama ait sandığım bir sidik yarışı dışarıda da sürdürülen. "Erkek adamın erkek evlâdı olur." muş...bu eskimiş kabulleniş bile yetiyor kalıplarla yaşadıklarını "evlât" sözcüğünün Türkçemizden çoktan soyutlandığını...dünya nüfusuna fazladan geleceksem bir amacım olmalı yenilikler sunmak adına. Yoksa bir solucan gibiyim zaten yeterince.

Şimdilik namusum iki bacağımın arasında. En çok da namus kavgası yapan yetişkinlerin doğmadan bacak aramı görme çabaları. Beni böyle gözetlemelerine dayanamıyorum. Ben onlarınkini merak ediyor muyum...?
Çay sohpetlerinde küçük abilere "Göster!" derken komşu kızının yaptıklarını da "Namus gitmiş elden, dünyanın sonu geldi..." diyerek konuşanların ben daha doğmadan namusuma göz dikmeleri absürt geliyor.

En çok akşam saatlerini seviyorum. Yemek koşuşturmaları uğraşısında masaya dizilen tabak-çanak sesleri ve yedikleriyle ilgili ve yutkunmalarıyla annemden gelen sinyallerden mutlanışım ya da yüzümü buruşturup salgı çıkarışım... Asıl akşam haberlerinden etkileniyorum. Annemin kızgın, kırgın, üzülme tepkilerinden...
Canlılar; canlı oldukları için kıpır kıpır. Bu yüzden etki-tepki doğallıkları var.  Düşünebilen varlık olunca da -üstüne üstlük- üzüntü, kaygı yerine mutluluktan yana arayışlar için; zararlı ama keyif veren seçimleri de yaşamak istiyorlar.
Şimdilik bir anne-babam var. Olmayanlar da varmış.Ben onlarsız doğacaksam bir anlamı yok. Zaten onlarcası varmış kimsesiz...Bu çoğunluğa eklenmek mantıksız. Hiç var edilmeyip yerimi birinin almasını yeğlerdim. Algılarıma göre ille de kendi kanı canı olsun isteyen sahiplenme egoları için. Bu yüzden yeni birine hükmederek kendi doğrularını yaşatma cahilliği. Yine de şanslıyım babamın önüne koyduğu bir şapkası var diye. Annem de o güzel kafasını çabuta sarmamış. At gözlüğüyle doğmayacağım.

Annemin rahmetli teyzesi öldü geçenlerde. Kefene hazırlarken giysilerini çıkardıklarında baş örtüsü girmemiş çamaşır makinesine...kalakalmış ellerinde. Görmüşler ki içi dopdolu bir bohça. Suya salıp yok etmek istememişler. Bir kavanozda saklıyorlar benim için. Doğduğumda göbek bağımı da içine katacaklarmış; büyük teyzemin saklı değerlerini yaşatmam için. Adını da bana vereceklermiş o, benim yerime ölmüş var sayarak ama egoları gereği bir de kendi seçkilerinden ekleyeceklermiş. Doğmadan ağırlaşıyor yüküm belli ki ama teyze doğarsam eğer -çaputsuz da olsa başım- yorgan altında kalacak çoğu değerlerim. Ya amca doğarsam?...Herkese gösterebileceğim düşünce ve duruşlarımı davranış özgürlüğü içinde...

Hülya TOZLU

Yasal uyarı: Kirklarelim.net'e ait olan haber ve yazılar kaynak gösterilmeden kullanılamaz...

Bookmark with:

              

Yorumlar (7)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

...
Yazan yilmazapo, Nisan 05, 2011

Hülyacığım merhaba,
Yazını okudum. jinekologla işim olmaz da yine de Tarık ile beni tanıştıracaktın, havada kaldı.
Sayende buraya da üye oldum, daha doğrusu filiz beni üye yaptı.
Hadi hayırlısı..
Kolay gelsin
Ama şunu söyleyeyim, bir mizahçıyı buraya üye yapmakla kendinize kazık attınız. Ortalığı karıştırırım bilesin
öptüm seni, selamlar

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +3

...
Yazan tarık altınok, Nisan 07, 2011

müthiş bir yazı
büyülendim diyebilirim

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +2

...
Yazan hlytozlu, Nisan 07, 2011

Canım Tarıkcığım; gerçekten mutlu oldum yorumundan ve canım Apocuğum; sen mizahınla dostluğu iyi sentezleyen bir sanatçısın ve ben yeterince varsılım sizlerle; iyi ki varsınız.

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +1

...
Yazan filizpunar, Nisan 18, 2011

çok anlamlı gerçekten....hatta fazlasıyla.

dua ile hocam...selamlar.

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +2

...
Yazan Mine Duran, Nisan 22, 2011

Tebrik etmekten başka ne gelir elden. Kadınız bir de üstelik. Sevgiler canım.

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +2

...
Yazan hlytozlu, Nisan 22, 2011

Değerli kalemşor dost arkadaşım; katkın ve el verişin için çok tşk.ederim. Gönendirdin.

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +1

...
Yazan hakanbektaş, Mayıs 15, 2011

kalemin ve yüreğine sağlık değerli yüce tanrıça
...

Kötü kullanımı raporla

eksi oy

artı oy

Oylar: +2

Adınız

Email

Yorum

eksi not | artı not

Bu yoruma abone ol (Sadece kayıtlı kullanıcılar için)

Okudum ve kabul ediyorum Yorum gönderim kuralları.

Yorum Ekleyin