İstanbul yolunda bir cami;Cedit Ali Paşa...XVI.y.y.ortalarından; Hersekli  Semiz Ali Paşa'dan miras...şimdilerde kapı tokmaklarıyla özellikli. Avlusunun göbeğinde masa üzerindeki "pik-flower" gibi: Yuvarlak çanakta kısa saplı margaretler örneği. Neredeyse kokusunu çekiyorum hâlâ, musluklarından gül suyu akıyormuş sanrısıyla.

Dün gece -kentin çıkış yolundaki sol altta kalan koskocaman- belediye parkındaydık yine ailece. Bu kez düğün şenliği vardı bir komşumuzun. Ortada halay çeken -kız-erkek demeden coşkuyla oynayan- gençlere eşlik ediyor davulla zurna Trakya türküleriyle..."Vardar Ovası","Aman Dayler", "İnce Giyerim İnce", "Bahçalarda Börülce".

Ardından kasaba gençlerinden oluşmuş minik orkestra. Delikanlılar kızları dansa kaldırır büyüklerinden izin alarak. Hele gönlünüzdekiyse anne-babanıza yaklaşan, pır pır uçar kalbiniz.

Evlerimize döndüğümüzde de sürer sokaktaki halay. Ellerinde meşaleyle selâvat getirerek yürüyen bir grup.Her  şey sevgi içinde mutluluk ve iyilik inancını taşıyor.

Yarın yine koşacağım parka; mahalledeki kız arkadaşlarımla. Yüreğimizi ısıtıp ateşleyen güneş altında 41 çeşit bitki toplayacağız mutfaktan aldığımız un torbalarımıza...Kazana su doldurup içine atacağız. Artık pompalı ocakları da terkettik. Üçlü tüp ocaklar süslüyor tezgâhları beyaz şıklığında. Kaynatıp güzellik banyosu yapacağız...annelerimiz piknik yemekleri hazırladı. Komşu nineler şekerli kurabiyeler ve bozalar...kimileri de kandil lokmalarından kızarttı. Doğruca açık alana dere kıyısına. Aynı davul-zurnalarla coşku yayılacak Babaeski'nin yeşil sırtlarına. Koşup ip atlayarak atacağız gençlik enerjimizi ve mutlandıracağız bizi yaşama güldüren büyüklerin ışıltılı bakışlarını.

Hele Hıdrellez (Hızır-İlyas) günü geldiğinde bir başkalaşım daha eklenecek bu olgulara. Gündüz gruplaşan ablalarla gül diplerinde buluşup minik testiden çekilen şans dizelerimizi fal sayacağız...:

İreze,İreze,

Bindim kara kireze

Bekirli'nin kızları gitti,

Yarım okka kireze...

Ak kıyatta mor yazı,Gel yarim bazı bazı,Ver bana mendilini,Bekleyeyim ilk yazı... Bu minik mani kâğıtlarına ekli kimi mavi boncuk ya da çiklet paketlerinden çıkan sözde yüzükler de armağanımız olur sevindiren...Akşama da hasırlar yanacaktır sokakta ve üzerinden atlama yarışları çığlık çığlığa.Tüm yaşamsal ağırlıkları atarak huzurlu uykulara yatışlar "stresin" ne olduğunu bilmeyen...!

Düşlerimde Doğu'da bıraktığım arkadaşlarımın mektupları...yine azarlayacak postacı amca "Bıktım her gün sana taşımaktan. Ne çok insanla yazışıyorsun." Diyerek ve fakat karşı komşu Faike abla da yanaklarımı pembeleştirecek her zamanki şaka takılmasıyla; "Ne o kız, yavuklundan mı geliyor bu mektuplar...!?"

Kapıdaki Hınnapın dibinde meyvelerini çiğnemenin keyfiyle okuyacağım orada bıraktığım bostanların ve elçinlerin(dağ lâlesi-anemon) güzel duruşlarını. Zarfın içine burnumu sokup koklayacağım peynir kokularını...nasıl da kardeş Trakya peyniriyle ve bir o kadar da özdeş, türküleri gibi...

Erzincan yolu kara

Düştük gene biz dara

Böyle felâket ne ola

Ayrıldık Erzincan'dan

Ottan, ocaktan, candan...

Ayrılsak da kucaklıyor aynı sevgiyle bize açılan yurdumuz toprakları. Doğu kadar bir başka; BAMBAŞKAydı TrakyaM da ve çok özletiyor kollarına koşmayı...